Jan MAET
brancardier spoedgevallendienst A.Z.
Sint- Jan
vakbondsafgevaardigde
ACOD-LRB

Rust zacht Jan, Kameraad, Moatje, Jantje,
Het leven is
onderweg zijn. Als men om zich heen kijkt, ziet men hoe verschillend elke weg
is. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en is getekend door dat stukje weg welke
hij heeft afgelegd.
De weg van Jan
was veel te kort. Wat wilde hij nog graag naar de open fracties, naar de
vergaderingen van zijn vakorganisatie, naar zijn Club…
Wij herinneren
ons nog goed de dag waarop je met fierheid
kwam vertellen dat je mocht beginnen werken in St. Jan: eerst als
magazijnier, dan bij de brancardiers. Je
deed jouw job heel graag en met overgave: je had ook wat ervaring opgedaan bij
het Rode Kruis. Na enige tijd ben je dan gemuteerd naar de dienst spoedgevallen.
Toen heb je ons gevraagd om militant te worden bij ACOD-LRB, jouw vakbond. Je
stond voor rechtvaardigheid en was sociaal ingesteld. Je had een groot (rood)
hart, eentje op de juiste plaats.
Na enige tijd
voelde je je ook bij ons, ACOD- LRB, thuis. Het sociaal engagement kreeg je mee
met de paplepel: jouw vader was immers afgevaardigde bij “ACOD spoor”. Niets was je te veel: we konden
altijd op je rekenen. Je optimisme was voor ons allen een verrijking. Je was zo
fier militant bij ons te zijn. Dit was echt iets voor jou. Je kon ook geweldige
verslagen maken; dit had je geleerd bij “Animo”, vertelde je ons. Bij een
staking of oproep voor een manifestatie was jij steeds paraat en stond je steeds
op de eerste rij. Onze ordewoorden kwam je steeds na.
Plots vernamen
we dat je ernstig ziek was. We konden het moeilijk vatten. Maar jij, jij vocht
dapper door, je klaagde nooit en een bezoekje stelde je danig op prijs. We waren
allen verbaasd toen we je op 1 mei zagen maar jij wilde dit niet missen. Jij
wilde jouw kameraden zien en wij… wij konden nooit vermoeden dat het jouw
laatste 1 mei zou worden.
Het gevecht nam
echter een dramatische wending. Wij hadden afgesproken om jou deze week nog te
komen bezoeken, wij kwamen te laat…….
Jan, we zijn
dankbaar dat wij jou mochten leren kennen : gedreven, altijd behulpzaam, altijd
vriendelijk, altijd attent en strijdlustig, strijdlustig tot het laatste
moment…
Jan, je had
zoveel te bieden!
Jantje, we
zullen je missen…..
We wensen Siska, de familie, zijn kennissen en vrienden
veel sterkte toe bij dit grote verlies!
Namens ACOD/LRB
Brugge |